ผมมีนิสัยชอบเปิดหลายหน้าแล้วดูว่ามันให้ความรู้สึกเหมือนเขียนจากแม่แบบเดียวกันหรือเปล่า เพราะถ้าทุกหน้าขึ้นต้นคล้ายกัน สรุปคล้ายกัน หรือใช้หัวข้อทรงเดียวกันหมด ต่อให้เนื้อหาไม่เหมือนกันก็ยังรู้สึกซ้ำได้
สิ่งที่ผมเห็นใน tg26 คือแต่ละหน้าพยายามมีบุคลิกต่างกัน เช่น บางหน้าเน้นการอธิบาย บางหน้าเน้นตรวจสอบข้อมูล บางหน้าเน้นแนวคิดและความโปร่งใส ตรงนี้ช่วยให้การอ่านต่อหลายหน้าไม่รู้สึกเหมือนกำลังอ่านบทความเดียวที่เปลี่ยนชื่อ
แต่จุดที่ผมคิดว่ายังต้องระวังคือคำบางกลุ่มที่ใช้บ่อย เช่น “ตรวจสอบก่อน” “อ่านรายละเอียด” หรือ “ใช้เป็นข้อมูลประกอบ” ถ้าเจอบ่อยเกินไป อาจกลายเป็นลายเซ็นที่ซ้ำจนคนอ่านจำแพตเทิร์นได้
ผมเลยมองว่าความสดใหม่ของเนื้อหาไม่ได้อยู่ที่ศัพท์ใหม่อย่างเดียว แต่อยู่ที่วิธีคิดและจังหวะเล่า ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรรักษาต่อไป
